Geçenlerde bir iş adamıyla tanıştım. Emlak, inşaat sektöründe çeşitli girişimleri var. Başka alanlarda da iş yapıyor. Ama anladığım kadarıyla asıl servetini yaptığı alanlar bunlar. Hala aktif olarak arsa alıyor, kat karşılığı ev yapıyor, yaptırıyor. Gördüğüm kadarıyla iyi de para kazanıyor, yaşı 55 civarı. Bir kaç tane de çocuğu var.
Hayatı ister istemez koşuşturma içinde geçmiş. Sonuçta bilfiil inşaat yapmasa bile işlerin takibi, peşinde koşması, arsa ara, bul, anlaş derken sürekli bir uğraş içinde geçmiş yılları. Bizi yemek için bir yere davet etti, gittik. Ailesi, çocukları da yanındaydı. Ben dedi işle uğraşmaktan çocuklarıma hiç zaman ayıramadım. Şimdi artık haftada bir kaç sefer burada kahvaltı yaparız, arada mangal yaparız dedi. Bir nevi geçmiş yılların acısını çıkarıyorlar.
Yıllar içinde hatırı sayılır bir serveti, bir çok malı mülkü olmuş. Artık çalışmasa bile ömrünün sonuna kadar rahat rahat yetecek pasif gelirin kat kat fazlası var yani. Şimdi de ondan sonra çocukları rahat etsin diye çalışıyor. Yani en azından ben öyle anladım. Çocuklarıma siz benim gibi olmayın, çocuklarınızla daha fazla zaman geçirin diyorum dedi. Bir evden bir kurban yeter, ben ömrümü çalışarak harcadım dedi. Kızı da katıldı bu düşüncesine, biz durumumuzdan memnunuz, kendimize zaman ayırıyoruz falan dedi.
Sohbet bu minvalde sürerken kızı köpeğini alıp, ben izninizi isteyim diyerek gitti. Babası da bu köpekle günde 4-5 saat uğraşıyor dedi. Tabi beni bir düşünce aldı. Çalışan bir anne belki de çocuğuna günde bu kadar ilgi, alaka gösteremiyor. İşten dönüyor yorgun argın. Yemekti, ev işiydi derken çocuğa ne kadar vakit ayırabilir ki? Diğer tarafta bu adamın kızı köpeğiyle saatlerce ilgileniyor, gezdiriyor, oynuyor, temizliyor… Kızı derken yaşını küçük düşünmeyin, yaşı 25 civarı. Babasının yanında çalışıyor.
Beni asıl düşündüren nokta çalışan anne üzerinden verdiğim örnek değil. Babanın bu davranışı doğru mu değil mi noktası kafamı kurcalıyor. Hayatlarının içinde olmadığım, tabiri caizse teğet geçtiğim düşünülürse bir sonuca varmam oldukça zor. Çocuk yetiştirmek gerçekten çok zor bir iş.
20 yaş üzeri nesille şu anki neslin yetiştirilme tarzı arasında çok fark var. Eski nesillerde bazen yetiştirilme tarzlarını şöyle komik bir şekilde ifade edenler olur: “Biz şans eseri büyüdük”. Burada aslında ebeveynlerinin ilgisizliği ya da kendilerine alaka göstermeye zaman bulamadıklarını söylemek istiyorlar. Yeni yetişen nesilde ise durum çok daha farklı. Süper ilgili anne babalar. Böyle dediğimizde de bu çok iyi bir şeymiş gibi düşünülebilir. Çocuğun her istediğini yapmak, her dakika yardımına koşmak da bu sefer daha farklı bir birey ortaya çıkarıyor. Bu kadar ilgi alaka görünce insan ister istemez şımarır.
Yıllar önce birisi anlatmıştı. Bebeğimiz ağlasa biz hemen koşup kucağımıza alırız, karnı mı aç, gazı mı var falan hemen bütün ilgimizi çocuğumuza veririz. Almanya’da yaşayan bir akrabaları, bir kaç hafta ziyarete gelmiş. Çocuk ağlıyor, annesi hiç umursamıyor. Bizimkiler dayanamamış tabi, niye bakmıyorsun falan demişler. Birazdan susar demiş annesi, biz öyle çok ilgi göstermiyoruz, şımarmasın falan demiş. Bizimkiler dayanamamış tabi, hemen biri koşup kucağına almış. Bu minvalde çocuk bir kaç hafta geçirince bu sefer ilgi ister olmuş. Alman disiplininden koparmışlar yani çocuğu.
Çocuk yetiştirme hiç tecrübemin olmadığı bir alan olduğu için sadece dışarıdan gözlemlerimi aktarıyorum. Şöyle yapın, böyle yapın, çocuğa şöyle davranın diyebilecek bir bilgim de tecrübem de yok. Ama şunu net bir şekilde söyleyebilirim ki, ilgi ve mesafeli durma arasındaki dengeyi bulabilmek çok zor. Bu konuyla ilgili aklıma gelen iki anekdotla bitireyim yazıyı.
Yıllar önce bir yerde okumuştum, çocuklarınızı kontrollü olarak kısıtlayarak yetiştirin diyordu. Her istediklerini yaparsanız, bir süre sonra baş edemezsiniz, şımartırsınız. Hiç bir istediğini yapmazsanız da ne olur bilemiyorum, yazı onunla ilgili bir şey söylemiyordu ama muhtemelen anne babasına düşman bir hale gelir.
Diğer anekdot ise Ömer bin Abdülaziz’den. Biraz uzun olduğu için ve kısaltınca da anlamı kaybolabileceği için buradan ulaşabilirsiniz. Günümüzde çok popüler olan çocukları için para, gayrimenkul vs. biriktirmeye dair güzel bir örnek.